خلاصه امام صادق ( ع ) چون جدّش رسول خدا ( ص ) مظهر « خلق عظيم » و وجود مباركش مجمع فضائل و مكارم اخلاقى فردى و اجتماعى بود . او در بندگى خدا يگانهء عصر خود بود . اعتراف دانشمندان و شخصيتهاى برجستهء معاصر آن حضرت در اين زمينه گواه اين حقيقت است . امام صادق ( ع ) : - در زهد و بىعلاقگى به دنيا نيز مقامى و الا داشت . در زير لباسهايش پيراهنى زبر و خشن مىپوشيد و در اين كار به پدران بزرگوار خود تأسى مىجست . - در همه امور ، بويژه به هنگام مواجه شدن با مصيبت ، تسليم حق تعالى بود و همه چيز را از او و به اراده و مشيّت او مىدانست . - سرچشمهء جود و بخشش بود و به صورت آشكار و پنهان به نيازمندان كمك مىكرد . - بسيار بردبار و با گذشت بود و بدى افراد را با چشم پوشى و گذشت و در بعضى موارد با احسان و نيكى پاسخ مىداد . - نسبت به عموم مردم بسيار مهربان و دلسوز بود و سعى مىكرد در سختيها و به هنگام تنگدستى مردم در كنار آنها و از نظر زندگى و خورد و خوراك همسان با آنان باشد . پرسش 1 - درباره عبادت امام صادق ( ع ) ، مالك بن انس چه اظهار نظرى كرده است ؟ 2 - حقيقت زهد چيست و قرآن چگونه آن را تبيين كرده است ؟ 3 - براى مقام رضا و تسليم امام صادق ( ع ) يك نمونه ذكر كنيد . 4 - يك نمونه از بخششهاى پنهانى امام صادق ( ع ) را ذكر كنيد . 5 - چرا امام صادق ( ع ) - با آنكه خود دستور داده بود « مصادف » با سرمايهء آن حضرت به تجارت بپردازد - سود حاصله از تجارت وى را نپذيرفت ؟